امور خاص مرجع تغذیه

[Moshashaei]

تغذیه از دیدگاه ابوعلی سینا
 غذای اشخاص سودایی مزاج باید بسیار نم بخش و کمتر گرمی باشد، غذای صفرایی مزاجان باید نم بخش و خنک کننده باشد. کسی که خونش گرم مزاج است نیازمند خوراکی های سرد و کم تغذیه است. کسی که خونش بلغمی است باید خوراکش اندک، گرم و لطیف باشد.
 
آداب خوردن و آشامیدن
* بهترین نوع غذای مطلوب غذایی است که شخص از آن بسیار لذت می برد، زیرا لذت بخشی خوراک به این معنی است که معده آن را به خوبی در برگرفته است و نیروی گیرنده آن را به خوبی پذیرفته است.

* غذای لذیذ در شرایطی خوب است که اندام های اصلی همه سالم باشند وگرنه لذت بردن دلیل بر خوبی نمی شود. غذایی که بسیار لذت بخش باشد اگر به مقدار زیاد تناول شود، زیان آور خواهد بود.

* شخص فربه اندام نباید وقتی تازه از حمام آمده است غذا بخورد، بلکه بعد از خروج از حمام و قبل از غذا خواب سبکی بکند.

* نباید در هنگام صرف غذا آب زیاد بنوشد. زیرا آب بین طعام و جرم معده جدایی می اندازد و آن را خاموش می کند. بلکه بهتر است آب نخورد تا خوراک به معده وارد شود. علامت ورود طعام به معده آن است که قسمت های بالای شکم سبک می شود.

* نوشیدن آب به شرطی که وسط غذا نباشد و به اندازه ای که برای خوراک مفید باشد روا است.

* کسانی که سرد مزاج و تر هستند بهتر است بعد از صرف غذا تشنگی را تحمل کنند و بخوابند، ولی تشنه ماندن بعد از غذا و خوابیدن بعد از طعام برای صفرائیان خوب نیست.

* کسانی که بیماری صفراوی دارند، اگر به مدت زیاد گرسنه بمانند زهره به معده راه می یابد و هر غذایی را که بعداً خورده می شود به تباهی می کشاند.
رعایت اعتدال در مصرف هر نوع ماده غذایی
جالینوس می گوید:
* خوراک تر برای هیچ حالتی از حالات بدن مناسب نیست. انگار که ارزش هیچ دارد، نه ترش است نه شیرین، نه تلخ است نه تند، نه گیرنده است نه شور.
* زیاده روی در مصرف غذاهای خشک اشتها را از بین می برد، رنگ را زشت می کند و مزاج را خشک می کند.
* خوردن چربی زیاد، تنبلی می آورد و اشتها را از بین می برد.
* زیاده روی در خوردن غذاهای سرد، سستی، تنبلی و پژمردگی می آورد.
* زیاده روی در خوردن غذاهای ترش انسان را زود پیر می کند.
* اگر غذاهای تند زیاد مصرف شوند به معده آسیب می رسد و غذاهای شور برای چشم خوب نیستند.
* غذای چرب اگر چه با مزاج دمساز باشد، هرگاه متعاقب آن خوراک ناپسند آید ناپسند می شود.
* زیان هایی که از خوراک گرم روی دهد می توان با اسکنجبین دفع کرد و بهتر است همراه عسل باشد (مخلوط اسکنجبین و عسل).
* اگر غذای سرد زیان آور باشد درمانش با آب انگبین و زیره است.
* کسی که از مواد چرب ناراحت است چاره اش مواد گس مزه نظیر شاه بلوط، میوه درخت سدر، زالزالک یا داروهای تلخ نظیر زنجفیل و داروهای شورمزه و تندمزه مانند سیر و پیاز است.
* کسی که بدنش به آسانی می گدازد باید غذایش تر و زودهضم باشد.