انجمن شعر

[سعدی مومیوند]

گاهي كه دلم

به اندازه ی تمام غروبها مي گيرد

چشمهايم را فراموش مي كنم

اما دريغ كه گريهء دستانم نيز مرا به تو نمي رساند

من از تراكم سياه ابرها مي ترسم و هيچ كس

مهربانتر از گنجشكهاي كوچك كوچه هاي كودكي ام نيست

و كسي دلهره هاي بزرگ قلب كوچكم را نمي شناسد

و يا كابوسهاي شبانه ام را نمي داند

با اين همه ، نازنين ، اين تمام واقعه نيست

از دل هر كوه كوره راهي مي گذرد

و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد

و شبي نيست كه طلوع سپيده اي در پايانش نباشد

از چهل فصل دست كم يكي كه بهار است

[سعدی مومیوند]

منم زیبا

 
که زیبا بنده ام را دوست میدارم

 
تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

 
ترا در بیکران دنیای تنهایان


رهایت من نخواهم کرد

 
رها کن غیر من را آشتی کن با خدای خود

 
تو غیر از من چه میجویی؟


تو با هر کس به غیر از من چه میگویی؟

 
تو راه بندگی طی کن عزیزا من خدایی خوب میدانم


تو دعوت کن مرا با خود به اشکی .یا خدایی میهمانم کن

 
که من چشمان اشک الوده ات را دوست میدارم

 
طلب کن خالق خود را.بجو مارا تو خواهی یافت

 
که عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو که

 
وصل عاشق و معشوق هم،اهسته میگویم، خدایی عالمی دارد

 
تویی زیباتر از خورشید زیبایم.تویی والاترین مهمان دنیایم.

 
که دنیا بی تو چیزی چون تورا کم داشت

 
وقتی تو را من افریدم بر خودم احسنت میگفتم

 
مگر ایا کسی هم با خدایش قهر میگردد؟

 
هزاران توبه ات را گرچه بشکستی.ببینم من تورا از درگهم راندم؟

 

که میترسندت از من؟رها کن ان خدای دور

 
آن نامهربان معبود.آن مخلوق خود را

 
این منم پروردگار مهربانت.خالقت.اینک صدایم کن مرا.با قطره اشکی

 
به پیش اور دو دست خالی خودرا. با زبان بسته ات کاری ندارم

 
لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم

 
غریب این زمین خاکی ام.آیا عزیزم حاجتی داری؟


بگو جز من کس دیگر نمیفهمد.به نجوایی صدایم کن.بدان اغوش من باز است

 
قسم بر عاشقان پاک با ایمان

 
قسم بر اسبهای خسته در میدان

 
تو را در بهترین اوقات اوردم
 

قسم بر عصر روشن ، تکیه کن بر من


قسم بر روز، هنگامی که عالم را بگیرد نور
 

قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم کرد
 

برای درک اغوشم,شروع کن,یک قدم با تو

 
تمام گامهای مانده اش با من
 

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید


ترا در بیکران دنیای تنهایان.رهایت من نخواهم کرد

[سعدی مومیوند]

آرزويم اين است
نتراود اشك در چشم تو هرگز مگر با شوق زياد
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز و به اندازه ي هر روز تو عاشق باشي
عاشق آنكه تو را مي خواهد و به لبخند تو از خويش رها مي گردد
                                                                                و تو را دوست بدارد به همان اندازه كه دلت مي خواهد

[DELFAN]

منم زیبا

 
که زیبا بنده ام را دوست میدارم

درو بر شما، عالی بود، میشه اسم شاعر با احساس این اشعار زیبا رو بدونیم؟