انجمن شعر

[shila]

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی آن قدر مشتاقم

کز گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست طفلکی گستاخ و بازیگوش

و

او یکریز و پی در پی

دم گرم خویش را در گلویم سخت بفشارد

و

خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند

دائم

سکوت مرگ بارم را

 

وقتی به دنیا می آییم در گوشمان اذان می گویند
وقتی از دنیا می رویم برایمان نماز می خوانند
زندگی چقدر کوتاه است
به فاصله یک اذان تا یک نماز

[امیر شهباززاده]

بی طوفان زده دشت جنونم

صید افتاده به خونم

تو چنان می گذری قافل از اندوه درونم

بی من از شهر سفر کردی و  رفتی

بی من از شهر گذر کردی و رفتی

قطره اشک درخشید به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی نگهت هیچ نیافتاد به راهی که گذشتی

تا در خانه ببستم دگر از پای نشستم

گوییا زلزله آمد گوییا خانه فرو ریخت سر من

تو هم بود و نبودی تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من که ز کویت نگریزم

بی تو یک لحظه جدایی نتوانم نتوانم

بی تو من زنده نمانم

[DELFAN]

"تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی نگهت هیچ نیافتاد به راهی که گذشتی

تا در خانه ببستم دگر از پای نشستم

گوییا زلزله آمد گوییا خانه فرو ریخت سر من"


این قسمت از این شعر واقعا به اوج رسیده.