استان خوزستان

[nadi]

علی‌ابن مهزیار اهوازی
علی‌ابن مهزیار اهوازی ، که در قرن سوم هـ. ق می‌زیسته‌است، از فقها، محدثان و دانشمندان معروف شیعه و از نزدیکان امام رضا، امام جواد، امام هادی، و امام حسن عسکری بوده و احکام دینی را نزد آنها فرا گرفته و در برخی از مناطق، بخصوص در اهواز به عنوان نماینده ایشان بوده‌است.

علی‌ابن مهزیار از مردم دورق (شادگان امروزی) بود که بعداً در اهواز ساکن شد. محل تولد ایشان هندیجان می‌باشد ولی با توجه به اینکه در قرن سوم هـ.ق هندیجان از توابع شهر دورق بود لذا او را اهل دورق معرفی کرده‌اند.پدر وی مذهب نصرانی داشت و سپس مسلمان شد و علی نیز به تبعیت از پدر در نوجوانی مسلمان گردید.
براساس برخی روایات وی در زمان امام حسن عسکری درگذشته‌است. بنابر روایات تاریخی هنگامی که مأمون خلیفه عباسی دستور داد تا امام رضا به عنوان ولیعهد او از مدینه عازم خراسان شود امام در مسیر حرکت خود در روز شانزدهم صفر سال ۲۰۱ هـ.ق وارد اهواز شد و چند روزی در این شهر توقف نمود. بعداً در محل اقامت امام مسجدی به نام مسجدالرضا بنا گردید که علی‌ابن مهزیار وصیت کرد پس از مرگ او را در مسجد مذکور دفن کنند. در قسمت غربی بقعه وی و پیوسته به مقبره سالنی وجود دارد که احتمالاً همان مسجدی است که به آن اشاره شد.
وی علاوه بر جنبه روحانیت ،در سیاست نیز صاحب نظر بوده واداره قسمتی از کارهای اعتقادی وسیاسی منطقه را به عهده داشته‌است.وی از شیفتگان خاندان عصمت وطهارت بوده که به اهل بیت علیه السلام عشق می‌ورزیدو هیچ گاه از پشتیبانی آنها دریغ نداشته‌است

ایشان دارای تألیفات باارزشی که همگی سرمایه‌های فقهی ودینی عالم تشیع می‌باشند و به عنوان منابع احکام واحادیث از آنها استفاده می‌شود.این عالم بزرگوار پس از شهادت امام حسن عسکری (ع)راه حجاز را می‌پیمایدوبرای دیدن امام زمانش طریق راه می‌کند که بعد از ۲۰سفر به دیدار مهدی فاطمه (عج)نائل می‌گردد.
«علی» فرزند «مهزیار» معروف به اهوازی ، فقیهی صاحب نام و دانشمندی سترگ و عالمی جلیل القدر و محدثی «صادق» و آشنا به سیاست بوده‌است که سرپرستی قسمتی از کارهای اقتصادی و سیاسی منطقه را به‌عهده داشتند. به اهل بیت و ائمه هدی (ع) علاقه فراوان داشت و هیچگاه از پشتیبانی خود نسبت به این خانواده دریغ نکرد.
او از شاگردان برگزیده امام هشتم حضرت رضا (ع) و از جانب آن حضرت جانشین «عبدالله بن جندب»، وکیل امام «صادق» و امام «کاظم (ع)» شدند و توقیعاتی از جانب امام «جواد» و امام «هادی (ع)» به او رسید که بیانگر شأن و منزلت و عظمت و مقام این عاشق دلسوخته «اهل بیت (ع)» است.
در شمال شهر اهواز نزدیک رود خانه کارون ،بقعه‌ای به چشم می‌خورد که صاحب این بقعه علی فرزند مهزیار معروف به اهوازی ،فقیهی صاحب نام و دانشمندی سترگ وعالمی جلیل القدر و محدثی صادق است که درسنه ۲۰۰هجری قمری می‌زیسته‌است .

ابونواس اهوازی
حسن بن هانی حَکَمی شناخته‌شده به ابونُواس اهوازی(۱۳۳-۱۹۶ هجری قمری در اهواز، ۷۵۰-۸۱۰ میلادی) معروف به ابونواس، شاعر ایرانی‌تبار ولی عرب‌زبان بود. ابونواس پیشگام و بنیانگذار شعر عاشقانه عرب بود. او در شهر اهواز در ایران زاده شد. از او بعنوان یکی از بزرگترین شاعران کلاسیک عربی نام می‌برند. او استاد تمامی شاخه‌های شعر عربی زمان خویش شده بود، اما شهرتش بیشتر به خاطر تصنیف های باده‌گساری و ستایش شراب (خَمریات) و شعرهایش در مورد شاهدبازی و پسردوستی (مُذکرات) است. از ابونواس در روایتهای فولکلور نیز یاد شده و یکی از شخصیتهای کتاب هزار و یک شب نیز هست.
زیاده‌روی او در خوش‌گذرانی و آوردن شعرهایی در وصف آن سبب شد که وی را شاعرالخمره لقب دهند. دیوان شعرهایش امروزه در دست است و چندین بار در مصر به چاپ رسیده‌است. وی باورهای شعوبی داشت و به برمکیان نزدیک بود.
زندگینامه
پدر ابونواس، هانی عرب تبارو مادر ایرانی‌اش، گلبان از پارسیانِ زاگرس‌نشین بود. گفته می‌شود پدر او از سربازان مروان، و مادرش یک بافنده بود. در مورد تاریخ زایش او اختلاف نظر وجود دارد، سال تولد او را از ۱۳۰ تا ۱۴۵ هجری قمری (۷۴۷ تا ۷۶۲ میلادی) نوشته‌اند. نام اصلی او «الحسن بن هانی الحکمی» و ابونواس نام مستعارش بود. موهایی مجعد و مشکی داشت.
هنگامی که ابونواس در کودکی پدرش را از دست داد، پس از ازدواج مادرش به بصره رفت و شاگرد عطاری ایرانی‌تبار شد. او شیفته شعر ابن حباب بود و سرانجام او را یافت و شاگردی او را پذیرفت. ابن حباب بسیار او را دوست می‌داشت و در هر نشستی، سخن خود را با غزلی از این نوجوان ایرانی آغاز می‌کرد. پس از چند سال ابونواس در مکتب خانه‌های محمد ابن ادریس شافعی، احمد ابن حنبل، محمد ابن جعفر غندریه و خلف احمد حاضر شد. همچنین بر اساس یک روایت او به مدت یک سال در میان اعراب بادیه‌نشین زندگی کرد تا شناختش از زبان عربی خالص، کامل شود.
در سی سالگی، پس از ابراز عشق به دختری کنیز به نام جنان و تهمتهایی که مردم بصره به خاطر همین موضوع به او روا داشتند، به بغداد کوچید. خیلی زود به خاطر شعرهای شوخی‌آمیز و طنزش، مشهور شد. شعرهای او عمدتا توصیف‌گر لذتهای شراب نوشی (خَمریات) و عشق‌ورزی به پسران نوجوان (مُذکرات) بودند. ترجمه شعری نمونه‌وار از او: «از برای پسرکان، از دختران دست شسته‌ام و از برای شراب کهنه، آب زلال را از خاطر برده‌ام»
او بسیار علاقه داشت که جامعه را با بیان مسائلی که مورد ممنوعیت اسلام بود، شوکه کند. او اولین شاعر عرب بوده است که دربارهٔ استمناء نوشته و اگرچه «پسردوستی» را شایسته نمی‌دانست اما آن را به ازدواج ترجیح می‌داد.
تبعید و زندان
ابونواس بارها به دلایل گوناگون از جمله دسیسه اطرافیان و متشرعین، رک‌گویی و شیطنت‌های گاه و بی‌گاه جنسی‌اش در زمان خلفای عباسی به زندان افتاد.
میراث
ابونواس در زمره یکی از بزرگان ادبیات کلاسیک عربی به شمار می‌رود. او تاثیر زیادی بر نویسندگان و شاعران پس از خود از جمله خیام، مولوی و به‌ویژه حافظ داشت.[نیازمند منبع] گفته می‌شود او از راه شعر، نزدیک به پانصد واژه فارسی را به زبان عربی وارد کرده است.
صراحت او در بیان و نکوداشت پسردوستی، باعث آن شد تا در طول سالیان، مخالفان به سانسور آثار او بپردازند. تا آنجا که در سال‌های آغازین قرن بیستم میلادی، در سال ۱۹۳۲ نخستین سانسور نوین بر آثار او در قاهره روی داد، آنگاه که تمامی اشعار مربوط به پسردوستی (بچه‌بازی) او حذف شد. همچنین در ژانویه ۲۰۰۱، تعداد ۶٬۰۰۰ کتاب از اشعار پدوفیلیایی او توسط وزارت فرهنگ مصر به آتش کشیده شد. در ایران استاد عبدالحمید آیتی غزلهای ابونواس را به فارسی برگردانده که این کتاب اکنون نایاب است.

علی بن عباس مجوسی اهوازی،
علی بن عباس مجوسی اهوازی، پزشک ایرانی و نویسندهٔ کتاب‌الملکی که چند سده در اروپا تدریس می‌شده‌است.
علی بن عباس مجوسی اهوازی پزشک بسیار برجستهٔ ایرانی و نویسندهٔ کتاب طب ملکی (Liber Regius) که چند سده در اروپا تدریس می‌شده‌است.
مجوسی از بزرگ‌ترین پزشکان دولت بویه بود. او را پس از رازی بزگترین پزشک دوران اسلامی می‌دانند و چون بر دین زرتشتی بود او را مجوسی نامیده‌اند. وی در سده چهارم هجری می‌زیست و پزشک عضدالدوله فرمانروای آل بویه بود با این حال در بیمارستان عضدی که بسیاری از پزشکان در آن‌جا منصب داشتند او را منصبی نبود.
تنها پس از تألیف قانون پورسینا بود که کتاب مَلِکی او کنار گذاشته شد و قانون، جای آن را گرفت.
علی بن عباس پزشکی را نزد ابوماهر فارسی (موسی بن سیّار) آموخت و پس از ابوماهر او خود به مطالعه کتاب‌های پیشینیان پرداخت.
از تاریخ درگذشت مجوسی و شرح حال وی تفصیلی در دست نیست همین قدر میدانیم که تا سال ۳۸۳ ه.ق. زنده
بوده‌است.


محمدرضا اسکندری، وزیر پیشین جهاد کشاورزی
 محمدرضا اسکندری (زاده ۱۳۳۸ ‬در اهواز) وزیر جهاد کشاورزی در کابینه محمود احمدی نژاد است.
وی تحصیلات دانشگاهی خود را در سال ۱۳۵۷ ‬در دانشگاه شهید چمران اهواز در رشتهٔ مهندسی کشاورزی (زراعت و اصلاح نباتات) شروع کرد. وی در سال ۱۳۶۴ ‬مدرک کارشناسی کشاورزی و در سال ۱۳۷۹ ‬مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دولتی با گرایش سیستم‌ها را دریافت کرد.
احمدی نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت جهاد کشاورزی به مجلس معرفی کرد.


حمید دباشی، روشنفکر ایرانی-آمریکایی، نویسنده و منقد ادبی فرهنگی
حمید دباشی استاد ایرانی دانشگاه کلمبیا، رئیس دانشکده مطالعات خاورمیانه و آسیا و نیز مدیر مطالعات کارشناسی ارشد در مرکز مطالعات ادبیات تطبیقی و جامعه در دانشگاه کلمبیای نیویورک است.
حمید دباشی دکترای دوگانة خود را در رشته‌های جامعه شناسی فرهنگ و اسلام‌شناسی از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرده است. علائق پژوهشی او شامل مطالعات تطبیقی فرهنگ‌ها و تاریخ تفکر اسلامی و تاریخ تفکر در ایران در دوران معاصر و قرون وسطی است.
او از چهره‌های دانشگاهی نهضت ضد جنگ آمریکا است. وی در زمینه‌های هنری نیز فعالیت دارد. آخرین پروژهٔ او، «رویای یک ملت» معطوف به سینمای فلسطین است. او مشاور فیلم «اینک بهشت» بود.
همسر وی گلبرگ باشی، محقق حقوق بشر و مسائل زنان است.


پروفسور کرم‌زاده، مرد سال ریاضی جهان و چهرهٔ ماندگار کشوری
دکتر امید علی شهنی کرم زاده ریاضی دان برجسته ایرانی است. پروفسور کرم زاده در سال ۱۳۲۴ در شهر مسجد سلیمان متولد شد. دکتر در سال ۱۳۴۸ در رشته ریاضیات محض از دانشگاه تهران مدرک کارشناسی خود را گرفت و سپس در دانشگاه اکستر بریتانیا مشغول به تحصیل گشت. وی مدارک کارشناسی ارشد و دکترای خود را به ترتیب در سالهای ۱۳۵۰ و ۱۳۵۳ در رشته جبر اخذ نمود.
پروفسور کرم زاده در سال ۱۳۵۳ به عنوان عضو فعال انجمن ریاضی آمریکا (AMS)شروع به فعالیت کرد که هم اکنون نیز با ایشان در حال همکاری می‌باشد. ایشان از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۸ به عنوان رییس دانشکده علوم ریاضی و کامپیوتر دانشگاه جندی شاپور اهواز (چمران) مشغول به فعالیت بود. از جمله خدمات دیگر ایشان:
سرپرست مسابقات دانشجویی
عضو تیم سرپرستی المپیاد ریاضی
عضو کمیته ملی المپیاد ریاضی
عضو شورای دانشگاه
عضو شورای علمی مرکز فیزیک نظری و ریاضیات
عضو هیئت ممیزه
مدیر گروه ریاضی

احمد محمود، نویسنده
تولد:   ۲ آذر، ۱۳۱۰
اهواز، ایران

مرگ:   ۱۲ مهر، ۱۳۸۱
تهران

مدفن:   امامزاده طاهر در کرج

نام دیگر:   احمد محمود
زمینه فعالیت:   نویسندگی
سبک:    رئالیسم اجتماعی
ملیت:   ایرانی
اهل:   اهواز

   احمد اعطا با نام ادبی احمد محمود (۴ دی ۱۳۱۰ اهواز - ۱۲ مهر ۱۳۸۱ تهران) نویسندهٔ معاصر ایرانی بود. او را پیرو مکتب رئالیسم اجتماعی می‌دانند. معروفترین رمان او همسایه‌ها ، در زمرهٔ آثار برجستهٔ ادبیات معاصر ایران شمرده می‌شود
تولد و جوانی
محمود در ۴ دی ۱۳۱۰ در شهر اهواز از پدر و مادری دزفولی الاصل به دنیا آمد و شاید همین دلیل سبب شد تا بیشتر خود را دزفولی بداند.در برخی از آثارش چون همسایه‌ها و مدار صفر درجه واژه‌ها و جملاتی به گویش دزفولی به چشم می‌خورد و نیز شخصیت «نعمت» در داستان «غریبه‌ها و پسرک بومی» از کتابی به همین نام نیز از یکی از ساکنین دزفول بنام نعمت علائی گرفته شده است که حول‌وحوش سال ۱۳۲۳ در دزفول بدست افراد ناشناسی ترور می‌شود.
سیاست، زندان و تبعید
پس از سپری کردن دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه در زادگاهش، به دانشکدهٔ افسری ارتش راه یافت؛ اما ازجمله تعداد زیاد دانشجویان دانشکدهٔ افسری بود که پس از کودتای ۲۸مردادماه سال ۱۳۳۲ بازداشت و سپس، بخش‌بخش آزاد شدند؛ درحالی‌که تنها ۱۳ نفر از آنان در زندان باقی ماندند.
احمد اعطا، یکی از این دانشجویان بود که نه توبه‌نامه‌ای امضا کرد و نه به هیچ‌گونه هم‌کاری با حکومت پهلوی تن داد. به همین دلیل، مدت زیادی را در زندان به‌سر برد که گویا مشکل ریوی او که درنهایت به مرگش منجر شد، یادگار همان دوران بوده‌است.
مدتی هم درحوالی خلیج فارس از جمله در بندر لنگه در تبعید به سر برد و البته خودش از این دوران با عنوان «زمانی که گرفتار بازی سیاست شده بودم» یاد می‌کند.
بیماری و مرگ
محمود در اواخر عمر با بیماری تنگی نفس مواجه شد و این بیماری در سال ۱۳۸۰ یکبار او را به بیمارستان کشاند. در اول مهرماه ۱۳۸۱ بار دیگر حال او به وخامت گرایید و پس از انتقال به بیمارستان و بستری شدن در روز جمعه، ۱۲ مهر سال ۱۳۸۱، به‌دنبال یک دورۀ بیماری سخت ریوی، در بیمارستان مهراد، در تهران درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
آثار
مجموعه داستان‌ها
•   مول (۱۳۳۸)
•   دریا هنوز آرام است (۱۳۳۹)
•   بیهودگی (۱۳۴۰)
•   زائری زیر باران (۱۳۴۷)
•   از دلتگی (۱۳۴۸)
•   پسرک بومی (۱۳۵۰)
•   غریبه ها (۱۳۵۲)
•   دیدار (۱۳۶۸)
•   قصه آشنا (۱۳۷۰)
•   از مسافر تا تبخال (۱۳۷۱)
رمان‌ها
•   همسایه‌ها (۱۳۵۳)
•   داستان یک شهر (۱۳۶۰)
•   زمین سوخته (۱۳۶۱)
•   مدار صفر درجه (۱۳۷۲)
•   آدم زنده (۱۳۷۶)
•   درخت انجیر معابد (۱۳۷۹)، برندهٔ دورهٔ اول جایزهٔ هوشنگ گلشیری به عنوان بهترین رمان.

سایر نوشته‌ها
•   دو فیلمنامه
جوایز
•   هیأت داوران پکا جایزه «مجموعه آثار» را به احمد محمود داد.
•   به‌گفته عطاالله مهاجرانی وزیر ارشاد وقت ایران؛ قرار بود در جشنواره بیست سال ادبیات داستانی در ایران که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال ۱۳۷۶ برگزار کرد، جایزهٔ ویژهٔ هیأت داوران به کتاب مدار صفر درجه احمد محمود اختصاص یابد اما به‌دلیل مخالفت سید علی خامنه‌ای رهبر ایران این جایزه اهدا نشد. مهاجرانی می‌نویسد: «فرموده بودید جشنواره متوقف شود؛ با شما به تفصیل درباره نویسندگان صحبت کردم؛ درباره تک‌تک نویسندگان و کارشان بحث کردیم. خوشبختانه درباره ۱۹ نفر راضی شدید و پذیرفتید که جایزه بدهیم. تنها نقطهٔ مقاومت شما رمان مدار صفر درجه احمد محمود بود که از قضا به عنوان رمان برگزیدهٔ بیست سال ادبیات داستانی انتخاب شده بود و من هیچ‌گاه نگاه بهت‌زده و غم‌آلود احمد محمود را از یاد نمی‌برم...حتما به یاد دارید فرمودید این رمان ضد جنگ است. گفتم مگر شما ضد جنگ نیستید؟! جنگ یک شر ناگزیر است و نه یک خیر لازم...»
نقد آثار احمد محمود
شهرام عدیلی‌پور نقدی درباره رمان مدار درجه صفر احمد محمود نوشته: «خلق تعداد زیاد شخصیت باعث شده او نتواند به‌خوبی و درستی به تمام شخصیت‌هایش بپردازد و زوایا وریزه کاری‌های آنان را از کار درآورد. قسمت‌های زیادی از رمان مربوط می‌شود به زندگی روزمرهٔ آدم‌هایی که بود و نبودشان هیچ تفاوتی در روند پیش‌برد رمان و وقوع حوادث آن ندارد... نویسنده در این رمان هم‌چون گزارش‌گری دقیق به تمامی زوایای زندگی مردمان سر می‌کشد و همه چیز را به‌دقت گزارش می‌دهد و دوربین‌اش همه چیز را به تصویر می‌کشد»



مصطفی مستور، نویسنده
   مصطفی مستور (زاده: ۱۳۴۳ در اهواز) داستان‌نویس، پژوهشگر و مترجم ایرانی.
تولد   ۱۳۴۳
اهواز

زمینه فعالیت   داستان‌نویس ، پژوهشگر ،
مترجم

ملیت   ایرانی

زندگی‌نامه
مصطفی مستور در ۱۳۴۳ در اهواز به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۶۷ در رشته مهندسی عمران از دانشگاه صنعتي اصفهان فارغ‌التحصیل شد و دوره كارشناسي ارشد را در رشته زبان و ادبيات فارسي در دانشگاه شهيد چمران اهواز گذراند.وي هم اکنون ساکن اهواز می‌باشد.
مصطفی مستور نخستین داستان خود را با عنوان دو چشمخانه خیس در سال ۱۳۶۹ نوشته و در همان سال در مجلهٔ کیان به چاپ رساند. وی نخستین کتاب خود را نیز در سال ۱۳۷۷ با عنوان عشق روی پیاده‌رو شامل ۱۲ داستان کوتاه به چاپ رساند.
آثار
کارهای داستانی
•   روی ماه خداوند را ببوس (رمان) ۱۳۷۹، نشر مرکز، برگزیده جشنواره قلم زرین
•   چند روایت معتبر (مجموعه داستان) ۱۳۸۲، نشر مرکز
•   استخوان خوک و دست‌های جذامی (رمان) ۱۳۸۳، نشر مرکز
•   حکایت عشقی بی‌قاف، بی‌شین، بی‌نقطه (مجموعه داستان) ۱۳۸۴، نشر چشمه
•   عشق روی پیاده‌رو (مجموعه داستان) ۱۳۷۷، نشر رسش
•   من دانای کل هستم (مجموعه داستان) ۱۳۸۳، انتشارات ققنوس
•   من گنجشک نیستم (رمان) ۱۳۸۷، نشر مرکز
•   تهران در بعد از ظهر (مجموعه داستان) ۱۳۸۹، نشر چشمه
پژوهش
•   مبانی داستان کوتاه، ۱۳۷۹، نشر مرکز
ترجمه
•   فاصله و داستان‌های دیگر، ریموند کارور، ۱۳۸۰، نشر مرکز
•   سرشت و سرنوشت، سینمای کریشتف کیشلوفسکی، مونیکا مور، ۱۳۸۶ نشر مرکز
•   پاکت‌ها و چند داستان دیگر، ریموند کارور، ۱۳۸۲، نشر رسش
نمایش‌نامه
•   دویدن در میدان تاریک مین، ۱۳۸۵، نشر چشمه


عبدالنبی قیم، نویسنده
•   عبدالنبی قَیّم (چهارم اردیبهشت ۱۳۳۵ در آبادان)، نویسنده، پژوهشگر، فرهنگ نويس، عرب ایرانی و نویسنده و گردآورندهٔ فرهنگ معاصر عربی فارسی است.
زندگینامه
عبدالنبی قَیّم متولد چهارم اردیبهشت ماه ۱۳۳۵ هجری خورشیدی برابر با (۱۹۵۶/۴/۲۵ میلادی) در شهر آبادان است. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر سپری کرد و در سال۱۳۵۴ هـ.خ (۱۹۷۵ م) مدرک دیپلم را از دبیرستان رازی آبادان گرفت. وی در همان سال موفق به قبولی در کنکور سراسری در رشته اقتصاد دانشگاه جندی شاپور اهواز شد و در سال ۱۳۵۸ هـ.خ (۱۹۸۰م) موفق به فارغ‌التحصیلی شد. سال‌های پایانی تحصیل او در دانشگاه مصادف شد با اوج گیری مبارزات مردم ایران و پیروزی انقلاب اسلامی
در اسفند ماه ۱۳۶۹ هـ.خ (فوریه ۱۹۹۱.م) تألیف فرهنگ معاصر عربی- فارسی را آغاز کرد و پس از یازده سال در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۱ (آوریل ۲۰۰۲.م) چاپ اول آن در ۱۲۷۰ صفحه منتشر شد. تا آبان ماه ۱۳۸۸ (نوامبر ۲۰۰۹) پس از هفت سال، چاپ هشتم آن شد.
وی در سال ۱۳۶۳ هـ.خ در شرکت ملی حفاری ایران مشغول بکار شد و از آن تاریخ تا به امروز ساکن شهر اهواز است. ایشان در سال ۱۳۸۰ به عنوان عضو شورای علمی بنیاد خوزستان شناسی برگزیده شد و در سال ۱۳۸۶ هـ.ش (۲۰۰۷.م) از سوی مرکز فرهنگی کره جنوبی و جهان اسلام در شهر سئول به عنوان مشاور مرکز انتخاب شد.
آثار
کتب
 

فرهنگ معاصر عربی – فارسی در ۱۲۷۰ صفحه، سال۱۳۸۱ انتشار یافت. از ویژگی‌های این فرهنگ لغت می‌توان به حذف «ال» معرفه از اول اسم‌های عربی و ثبت اسماء عربی در فرهنگ لغت بدون «ال» اشاره کرد. البته در این خصوص استثناهایی وجود دارد که رعایت شده‌است. برخی اطلاعات زبانی خاص زبان عربی که در فرهنگ‌های یک زبانه عربی ثبت شده‌اند، در کتاب حذف شده‌اند. در حقیقت فرهنگ دو زبانه، فرهنگ معادل و برابر مدخل‌های زبان مبدأ در زبان مقصد است. حذف مصدرهای افعال و حذف عین‌الفعل مضارع از جمله خصوصیات این کتاب است. همچنین در راستای ساده‌تر کردن کتاب و هر چه فارسی تر کردن آن، فاعل و مفعول‌های عربی در فرهنگ معاصر حذف شده‌اند و به جای آنها فاعل و مفعول فارسی آن هم در پرانتز ذکر شده‌است.


 

فرهنگ معاصر میانه عربی - فارسی در ۹۰۰ صفحه، سال ۱۳۸۶ انتشار یافت. وی پس از انتشار فرهنگ معاصر عربی - فارسی در سال ۱۳۸۱ با ۶۰ هزار مدخل، تلاشی را برای گزینش مدخل‌های متداول و برابرهای پرکاربرد عربی از میان خیل عظیم مدخل‌ها می‌آغازد. قیم مبنای کار خود را در گزینش مدخل‌ها، زیرمدخل‌های متداول، انتخاب برابرها و مدخل‌های متداول پرکاربرد، بر دو کتاب «قاموس المورد» دکتر روحی البعلبکی و «المنجد الوسیط فی العربیه المعاصره» گذاشت.


 

پانصد سال تاریخ خوزستان در ۵۱۲ صفحه، سال ۱۳۸۸ انتشار یافت. نگارش کتاب «پانصد سال تاریخ خوزستان»، علاوه بر نقد و بررسی کتاب «تاریخ پانصد ساله خوزستان احمد کسروی»، پژوهشی در باب پانصد سال تاریخ مردم عرب خوزستان است که به قلم این محقق گردآوری شده‌است. عبدالنبی قیم در این کتاب کوشیده‌است تا تاریخ را از ناسیونالیسم بی‌منطق رهایی بخشد و با نگاهی همه جانبه از اتحاد و یگانگی همهٔ ایرانیان سرزمین خوزستان بگوید. با همین رویکرد است که تئوری توطئه و دشنام گویی در روایت عبدالنبی قیم راه ندارد و به جای پیشداوری‌های رنگارنگ مستقیما با تاریخ روبرو می‌شویم.

پژوهش‌ها
نگاهی جامعه شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان «فصلنامه مطالعات ملی، سال۱۳۸۰ فصلنامه شماره ۷»[
مقاله
•   تحول و تطور فرهنگ نویسی عربی – فارسی
•   اقدامات فرهنگی سید مطلب مشعشعی
•   نگاهی به سنتها
•   تحول و تطور فرهنگ نویسی عربی - فارسی
•   تاریخ نگاری کسروی
•   روشنفکر وانتقاد
•   به یاد سید هادی بالیل موسوی نخل‌ها در سوگ او اشک می‌ریزند
•   تشکیل بنیاد خوزستان‌شناسی، انتظاری چند ساله
نقد کتاب
•   نقد کتاب «نگاهی به تاریخ خوزستان» تألیف نیره زمان رشیدیان، روزنامه اهواز
•   نقد کتاب قومیت و قوم گرایی در ایران، از افسانه تا واقعیت، فصلنامه مطالعات ملی، تالیف حمید احمدی
•   نقد و معرفی کتاب «تاریخ خوزستان» تألیف محمد جواهر کلام، روزنامه اهواز
•   نقد و معرفی کتاب «مشعشعیان» تألیف محمد علی رنجبر، مجله آیین پژوهش
•   نقد کتاب«قرائت متون معاصر» تألیف مصطفی جباری، احسان اسمعیلی طاهری، انتشارت سمت
•   نقدکتاب «المصطلحات المتداولة فی الصحافة العربیة»، انتشارات سمت ، تألیف محمدرضا عزیزی‌پور
•   نقد کتاب «قومیت و قوم‌گرایی در ایران از اقسانه تا واقعیت»
ترجمه
•   مقاله سنت و مدرنیسم، دکتر محمد عابد الجابری، روزنامه همبستگی
•   مقاله تروریسم افراد و تروریسم دولت‌ها، دکتر حسن خنفی، روزنامه نوروز
•   مقاله جهان عرب و ایران، دکتر حسن خنفی، روزنامه همبستگی
•   مقاله تمدن‌ها، برخورد یا گفت و گو، دکتر حسن خنفی، روزنامه نوروز
•   مقاله نقش دولت در توسعه جامعه مدنی، دکتر احمد الموصللی، روزنامه اخبار اقتصاد
•   مقاله جامعه مدنی، سرآغاز توسعه و جهش، معن بشور، روزنامه گوناگون
•   مقاله دولت و جامعه مدنی، مکمل یامخالف یکدیگر، دکتر حسن خنفی، روزنامه آزادگان


شیخ خزعل
شیخ خزعل(۱۲۴۲ - ۱۴ مرداد ۱۳۱۵ تهران) از شیوخ عرب آل کعب و حاکم خوزستان بود.
شیخ خزعل در اواخر حکومت قاجار بعلت ضعف حکومت ایران افرادی را دور خود جمع کرده بود و حاکم منطقه خرمشهر و آبادان و اهواز بوده‌است. با روی کار آمدن رضاشاه به عنوان وزیر جنگ و بعد به‌عنوان نخست وزیر، وی شیخ خزعل را سرکوب کرد.
پدر شیخ خزعل شیخ جابر فرزند مرداو بوده که او نیز والی خرمشهر از سوی حکومت قاجار بود. پس از جابر خان پسر بزرگ او مزعل خان جانشین پدر گردید ولی پس از مدت کوتاهی شیخ خزعل برادر خود را کشته و به جای او والی خرمشهر گردید. پس از مدتی سر از فرمان حکومت مرکزی پیچید و با کمک انگلیس در منطقه برای خود قشونی فراهم نمود. او به‌عنوان یکی از فراماسونهای معروف لژ قاهره پذیرفته شد و پس از ان لژ مستقل فیلیه را تأسیس نمود که خود در راس آن بود.
پس از انکه رضاشاه به قدرت رسید یاغیان منطقه‌ای و قبیله‌ای را که هرکدام خود را «خان» میخواندند از بین برد.


عزت‌الله نگهبان، پدر باستان‌شناسی نوین ایران
 دکتر عزت‌الله نگهبان، پدر باستان‌شناسی ایران می‌باشد
تولد   ۱۹۳۲ میلادی
اهواز، ایران

مرگ   ۲۰ اوت ۲۰۰۸ میلادی
لس‌آنجلس، آمریکا

زمینه فعالیت ترانه‌سرا، شاعر و نویسنده


عزت‌الله نگهبان، در سال ۱۳۰۰ شمسی در اهواز به دنیا آمد. تحصیلات خود را در دبستان جمشید جم و دبیرستان فیروز بهرام و مدرسه فنی آلمانی در تهران به پایان برد. او در سال ۱۳۲۸ در رشته باستان‌شناسی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۲۹، وارد مؤسسه شرق‌شناسی دانشگاه شیکاگو شد و در مدت چهارسال مدرک فوق لیسانس این دانشکده را از آن خود کرد. طی این سال‌ها با راهنمایی رونالد مک‌کان به بررسی سیر سفال نخودی‌رنگ در منطقه خوزستان پرداخت و اطلاعات بسیاری در این زمینه جمع‌آوری کرد که حاصل آن را در نهایت در رساله خود تدوین کرد.
مهم‌ترین سهم دکتر نگهبان در پیشبرد باستان‌شناسی ایران، ایجاد کارگاه دایمی در دشت قزوین برای فعالیت‌های باستان‌شناختی دانشگاه تهران و تربیت دانشجو در این کارگاه است. او با پشتکار فراوان و روحیه خستگی‌ناپذیر، موفق به کسب مجوز و بودجه لازم برای تعمیر کاروانسرای مخروبه محمدآباد خره شد. این مکان منحصر به فرد به کانونی برای پژوهش‌های مستمر و درازمدت باستان‌شناختی دانشگاه تهران تبدیل شد که در آن دانشجویان با شرکت در انواع فعالیت‌های میدانی برای پیشبرد اهداف باستان‌شناسی در ایران تربیت می‌شدند.
دکتر نگهبان، یکی از سرسخت‌ترین مدافعان منظم‌کردن فعالیت‌های مربوط به باستان‌شناسی بوده‌است. بسیاری او را دشمن بزرگ قاچاقچیان و دلالان عتیقه در ایران می‌دانند. نگهبان در پنجمین کنگره بین‌المللی باستان‌شناسی و هنر ایران در سال ۱۳۴۷، مقاله‌ای ارائه داد و در آن ماده‌ای پیشنهاد کرد که بر اساس آن خرید و فروش اشیای باستانی به صورت غیرمجاز و از طریق قاچاق ممنوع اعلام شود و کنگره را ملزم به صدور قانونی در این زمینه کرد. وی با ارائه این مقاله، نقش اساسی در تصویب قطعنامه محکوم‌کردن قاچاق و فروش اشیای عتیقه داشت.
عزت الله نگهبان، بیشترین میزان طلا را در حفاری‌های باستان‌شناسی ایران بدست آورده‌است و کاوش‌های وی در قالب مقاله، گزارش و کتاب، همواره مورد توجه باستان‌شناسان بوده‌است.
فعالیت‌های باستان‌شناسی دکتر نگهبان باعث شده‌است تا به وی لقب پدر باستان شناسی ایران داده شود.
عزت الله نگهبان در تاریخ 16 بهمن 1387 پس از مدتها بیماری در آمریکا درگذشت.

تورج نگهبان
تورج نگهبان (۷ بهمن ۱۳۱۱ - ۳۰ مرداد ۱۳۸۷) شاعر، نویسنده و ترانه‌سرای ایرانی بود. از سال ۱۳۲۸ با سرودن بر روی آهنگی از همایون خرم کار خود را آغاز کرد و در سال ۱۳۴۰ به برنامه گلها پیوست. برای بسیاری از خوانندگان ایرانی از جمله ملوک ضرابی، دلکش، مرضیه ، الهه، فرح، آذر، هما، پروین، پوران، عهدیه،داریوش ، هایده، مهستی، بنان، ایرج، وفایی، گلپا، رفیعی، محمد نوری و گوگوش ترانه سروده‌است.
درگذشت   
او در روز ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ در حدود ساعت ۹ صبح (به وقت لس آنجلس) بر اثر بیماری ذات‌الریه درگذشت. وی مدت‌ها از بیماری ریوی و کیسه صفرا رنج می‌برد.


صفر ایرانپاک
صفر ایرانپاک متولد ۲ دی ۱۳۲۵ در مسجد سلیمان از بازیکنان سابق تیم ملی و باشگاه پیروزی ایران بود.او در ۱۱ بهمن ۱۳۸۷ در سن ۶۲ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان ریه در استکهلم سوئد درگذشت و جسدش در قبرستان بهشت آباد اهواز به خاک سپرده شد.
او بهترین گلزن در شهرآورد تهران (پرسپولیس-استقلال) بوده و در دوازده بازی موفق به زدن هفت گل شده. ایرانپاک در سال ۱۳۵۰ آقای گل لیگ باشگاه‌های ایران با دوازده گل در چهارده مسابقه شد.